Bu noktada, bir bitkiden onlarca yenisini elde etmek göründüğünden kolaydır. İbreli bitkiler için çelikle çoğaltma, daldırma ve aşılama yöntemlerini hangi türde hangisinin daha yüksek tutma oranı verdiğiyle birlikte inceledik.
Örtülü sistemlerde en sık gözden kaçan konu havalandırmadır; güneşli bir öğle vaktinde kapalı kalan çerçevenin içi kısa sürede aşırı ısınabilir. Bu yüzden gündüz açma, akşam kapatma alışkanlığı kazanmak gerekir.
Birkaç haftalık bir yokluk, hazırlık yapılmazsa bir sezonun emeğini boşa çıkarabilir. Ayrılmadan önce kapları gölgeye toplamak, malçlamak ve toprağı iyice doyurmak kayıpları belirgin biçimde azaltır.
Damlama sistemi ve zaman ayarlı vana en güvenilir çözümdür; ancak sistemi gitmeden birkaç gün önce test etmek gerekir. Komşu veya arkadaş desteği alacaksanız yazılı kısa bir bakım notu bırakmak yanlış anlaşılmaları önler.
İbreli bitkiler konusunda ilk adım, alanı ölçmek ve neyi hangi sırayla yapacağınızı kâğıda dökmektir. Zemin hazırlığı, su erişimi ve yerleşim krokisi netleşmeden malzeme almak, sonradan yer değiştirme zahmeti doğurur.
Temelde, besin dengesi, azot yaprağı, fosfor kökü ve çiçeği, potasyum ise meyveyi destekleyecek şekilde kurulur. Aşırı gübre, eksik gübreden daha hızlı zarar verir ve yaprak kenarlarında yanma olarak kendini gösterir. Yılda bir kez basit bir pH ölçümü yapmak, çoğu gizli sorunun kaynağını ortaya çıkarır.
Sıklıkla, toprak, ibreli bitkiler konusunda üzerine en az düşünülen ama sonucu en çok etkileyen unsurdur. İyi bir karışım süzülme, hava alma ve besin tutma özelliklerini birlikte sunar; sadece bahçe toprağı kullanmak çoğu kapta sıkışmaya yol açar. Perlit, kum ve organik madde oranını bitkiye göre ayarlamak temel yaklaşımdır.
Çoğu durumda, bir bahçenin sağlığı, orada yaşayan canlı çeşitliliğiyle doğru orantılıdır. Uğur böceği, yaban arısı ve bazı örümcek türleri, ibreli bitkiler konusunda doğal bir denge kurarak zararlı popülasyonunu baskılar. Geniş spektrumlu ilaçlar bu dengeyi bozduğu için sorunları uzun vadede büyütür.
Tozlayıcıları çekmek için lavanta, kekik ve ayçiçeği gibi bitkiler kenar bölgelere yerleştirilebilir. Küçük bir su kabı, taşlarla desteklendiğinde arıların güvenle su içmesine imkan tanır. Bahçenin bir köşesini az müdahaleyle bırakmak, faydalı böceklere kışlama alanı sağlar.
Sürekli rüzgâr alan alanlarda bitkiler daha çok su kaybeder ve gövde gelişimi yavaşlar. Rüzgârı tamamen kesmek yerine hızını düşüren geçirgen paravan ve çit çözümleri daha sağlıklı sonuç verir.
Bununla birlikte, bir bahçenin duvar dibi, köşesi ve açık ortası birbirinden birkaç derece farklı davranır; bu küçük farklar bitki seçiminde belirleyici olur. Güney bakan bir duvar gündüz depoladığı ısıyı gece salarak çevresinde daha ılıman bir cep oluşturur.
Bununla birlikte, çocuklar için ibreli bitkiler ile ilgili deneyim, sabrı ve sorumluluğu somutlaştıran bir öğrenme alanıdır. Hızlı çimlenen turp, fasulye ve ayçiçeği gibi türler, kısa sürede sonuç verdiği için ilgiyi canlı tutar. Kendine ait küçük bir kap verilen çocuk, sulama ve gözlem alışkanlığını çok daha çabuk edinir.
Bununla birlikte, kışın ışık azaldığı ve büyüme yavaşladığı için sulama aralıkları belirgin biçimde açılmalıdır. Bitkileri kalorifer peteği üstünden ve soğuk cam yüzeyine değmekten uzak tutmak yaprak kaybını önler. Nem oranı düşen iç mekânlarda saksı altlıklarına çakıl ve su koymak kuru hava etkisini hafifletir.
Kök hacmi bitkinin büyüklüğüyle orantılıdır; yeşillikler için on beş santim derinlik yeterken domates ve biber gibi türler en az yirmi litrelik kap ister. Gereğinden büyük saksıda toprak uzun süre ıslak kalarak kök çürüklüğüne yol açabilir. Her saksının tabanında mutlaka drenaj deliği bulunmalıdır.
Arı ve böceklerin ulaşamadığı iç mekânlarda çiçekleri yumuşak bir fırçayla ya da pamuk çubukla birbirine dokundurarak elle tozlaşma yapabilirsiniz. Domates ve biber gibi türlerde ise gövdeyi günde bir kez hafifçe titretmek polenin dökülmesi için yeterlidir. İşlemi çiçeklerin açık olduğu öğle saatlerinde tekrarlamak meyve tutumunu artırır.}
Çoğu zaman, bir haftaya kadar olan yokluklarda saksıları gölgeye çekip toprağı iyice suladıktan sonra yüzeyi malç ile kapatmak genelde yeterli olur. Daha uzun süreler için pet şişeden damlatmalı düzenekler, fitilli kaplar veya otomatik zamanlayıcılı damla sulama sistemleri iyi sonuç verir. Küçük bir deneme yapıp kaç günde ne kadar su verdiğini gözlemlemek, dönüşte sürprizle karşılaşmanızı engeller.}
Sert sularda uzun vadede toprak yüzeyinde beyaz tortu birikir ve bazı hassas türlerde yaprak kenarlarında kahverengileşme görülür. Suyu bir gece açıkta dinlendirmek klor kokusunu azaltır, kireç sorunu içinse yağmur suyu toplamak ya da arıtılmış su ile dönüşümlü sulamak pratik bir çözümdür. Yılda bir kez bol suyla yıkama yaparak birikmiş tuzları alttan akıtmak da işe yarar.}
Bununla birlikte, genel kural, çiçeklenme sonrası ya da uyku döneminin sonunda, ilkbahar sürgünleri başlamadan hemen önce budamaktır. Kuru, kırık ve hastalıklı dallar ise yılın her döneminde temizlenebilir. Keskin ve temiz makas kullanmak, kesim yerinden enfeksiyon girmesini engeller.
Bahçenizden topladığınız ilk avuç ürünün tadı, harcadığınız emeğin karşılığını fazlasıyla verecek; gerisi zaten alışkanlık meselesi.